Dile kolay, tam 3 yıl, yani 36 ay, yani yaklaşık 1100 gün Pınar ile birlikteyiz.

İlişkilerin, sevgilerin, emeklerin, birlikteliklerin çok kolay yaşanıp, çok kolay tüketildiği bir zamanda 1100 günlük bir birliktelik.

İlişkimizi ilk konuşmaya başladığımızda, ben “ kısa süreli ilişkiler yaşadım, umarım seninle uzun sürer, ben elimden geleni yapacağım “ dediğimde Pınar dönüp gülümsemiş “ ben kısa süreli ilişkiler yaşamam “ demişti. O zaman ben de gülümseyerek “ zamana bırakıyoruz yani “ demiştim. Evet, zamana bıraktık ve bugün üçüncü yılımızı bitiriyoruz.

Aslında ilişkileri devam ettirebilmek hem çok zor, hem çok kolay. Bu sadece bizler için geçerli değil, bence bütün ilişkiler için geçerli.

İnceleyin, irdeleyin ilişkileri inanın zorlaştıran bizleriz. Herşeyden önce ilişkimizi başladıktan sonra öyle hızlı ve anlamsız bir şekilde üst noktalara taşıyoruz ki, sonradan, tanıdıkça yaşanılan olaylarda da aynı hızla düşmemize engel olamıyoruz.

Birbirimizi zaman içinde tanımaktan ziyade, birlikteliğin başında hem de tüketecek kadar hızlı tanımaya çalışıyoruz ve bir süre sonra bakıyoruz ki aradığımız, beklediğimiz kişi o değil, sonuç; kısa süreli birliktelikler, gösterilen ilginin yanlış anlaşılması veya yanlış yönlenmesi.

Bir yerden mi duydum, okudum veya kendim mi uydurdum bilemiyorum ama son beş altı senedir söylediğim bir şey var, o da “ Zamanı öne çekme, bırak zaman kendiliğinden gelsin “.

Biz bilinçli veya bilinçsiz Pınar ile birlikte bu kuralı uyguladık, birbirimizi tüketmeden, zaman içinde ve zamanında yaşadık yaşanması gereken ne varsa. Birbirimize saygımızı asla kaybetmedik. Her konuda anlaştık mı, hayır tabi ki, anlaşamadığımız noktalar oldu ama biz bir çok ilişkide zor yaşanan bir şeyi becerebildik diye düşünüyorum, biz konuştuk, belki tam zamanında değil ama her zaman birbirimizle konuştuk, olayı sıcağı sıcağına değil, soğuduktan sonra, daha objektif ama mutlaka konuştuk.

Yukarıda bahsettiğim gibi, zorlaştırmakta, kolaylaştırmakta bizim elimizde, biz birbirmiz için kolaylaştırmayı tercih ettik, zorlu anlarımız da dahi hep bunu düşündük, zaten ikimizden birisi daha farklı düşünseydi, bu ilişkinin 1100 güne dayanabilmesi mümkün değildi. Mutlaka ikimizden birisi pes ederdi.

Sonuçta bugünlere geldik, mutsuz anları iki elin parmakları kadar az olan koskoca 1100 gün. Saygının, sevginin ve birbirinin yaşamına duyulan önemin ve güvenin getirdiği mutlu bir 3 yıl.

Nice yıllara diyorum ve bütün arkadaşlarımın huzurunda Pınar’ın hayatıma getirdiği tüm güzellikler ve yaşattığı mutluluklar için İYİ Kİ varsın ve İYİ Kİ benim sevgilimsin diyorum, seni seviyorum Pınar Akdeniz.

Sevgilerimle,
Haluk
14.10.2009 00:30