Gözlerimin Gizli Köşesindeki Aynalar

 

Ansızın gözgöze geldik aynaya bakarken gözümün kenarında oluşmuş çizgile ile ben. Hayret içinde baktım onlara uzun uzun. Ne zaman oluşmuşlardı? Olurken ben nerdeydim? Onca zaman hiç mi aynaya bakmadan yaşamıştım? Ama olmuşlardı.Orda duruyorlardı ve gerçektiler….Dokundum onlara,hissetim derinliklerini…

 

Neler anlattı onlar bana. Daldı gitti gözlerim gözlerime….

 

Onlarda sevinç vardı,kahkaha sesleri,gülücükler,umutlar…Hatırlandıkça gülümsettiler beni, gözlerimin içi parladı.

 

Onlarda öfke vardı,şiddet vardı, kin vardı, acı vardı.Çatıldı kaşlarım, alnımda oluşan çizgiler belirdi gözümün kenarındakiler yetmiyormuş gibi, gözlerim kısıldı,burun deliklerim büyüdü, nefes alışım hızlandı.

 

Onlarda aşk vardı,sevgi vardı, mağrur bakan , kuş gibi süzülen, çocuk gibi heyecanlı,dudak ısırtani ihitras ve utangaç bakışlar vardı.

 

Ne çok şey gizlenmişti,ne çok anlam, ne çok pişmanlık ve en önemlisi hayaller,ümitler…Gerçekleşenler ve hüsranla bitenler..Hepsi oradaydı,dokunulacak kadar yakında ama bedenimde uzakta yüzüme vuran an be an…

 

Farkında olmadığımız yada olmak istemediklerimiz gibi karşıma duvar gibi çıktılar ansızın gözümün kenarındaki çizgiler; beni ben yapan çizgiler, hayatın anlamı çizgiler…

 

Her şey sende gizliydi okunmamış kitap gibi, kilitli bir kutu gibi..Sanki eski bir film seyretmiş gibi şaşkın şaşkın baktım gözlerime olanlara inanamış gibi…Daha kaç tane çizgi birikecek, daha neler barındıracak o küçücük sınırlı bölgede, o derinliklerde ?

 

Aynada, gözlerimde gittim; kıyılarımda süzülen geçmişe ve ümidim geleceğime, yaşanmış ve yaşanacaklara… Aynadan el salladım hayatıma gözlerimde !

 

 

23 Eylül 2006

01.11