YARINIMA GİDİYORSUN …!
 
 
Yıllara yıllar kattık seninle, anılar anı…Yeni bir hayatın kıyısnda, başlangıcındayız yine.Zorunda kalınan hasretlik mevsimi gelip çattı sonbahar gibi…yol ayırımı..Her hasretin yaprak dökümü içimde..
 
Gideceksin yarınlarıma…Beni senli sensizliğe mahkum ederek…hayatımı bomboş bırakarak. Adım attığın yerler yolum olucak. Heryere sinen kokun tenimin parfümü olucak.Kullandığın eşyalar çeyizim ….
 
Kimseler bilmeyecek yaprak dökümü hasretimi, yüreğimi çizik çizik eden, pencereden usulca giren rüzgarın ılık ama ürperten yürek titretişini. Sabahımı düne saklayan, geceyi özlem yapan günlere sığınacağım…
 
Gideceksin kimseler bilmeyecek,tanımayacak seni … Gözlerimin feri sönücek, donuk bakışları kahkahalara sığdıracağım.. Gideceksin bilinmezlere,uykusuzluğa…Senden seni söküp atacak o yalnızlığın derinliğinde uyuşacak beynin. Özlemler sıra sıra yazılacak tuttuğun listene. Gözyaşların birikecek yüreğinde acımadan. Gecenin kör karanlığında duvarlara yazacaksın özlemlerini, keşkelerini.. Uzatsan elini dokunacak kimse olmayacak. Sıcacık bir merhabalar ve anlık planlar saklanacak geleceğine. Terkedileceksin ummadıklarınca. Bıraktığın insanlar sana tanıdık yüzleri hatırlatacak uzak mavilerde kaç kişiye kırgın, kaç kişiye özlem çekerek. Hastalandığında tutanacak elin olmayacak…sıcacık bir corba getiren bulunmayacak yarınlarında.. Konuşacaksın kendi kendine duvarlardan yaptığın insanlarla. Tanıdık,aşina sesler,kokular,tenler arayacaksın..Bağıracaksın sesini duyan olmayacak…Anlatacaksın anlayan olmayacak…Lanetler edip katlanacaksın gelecekteki ümitlerine.. Bir gün.. Bir günde gelecek…
 
Anlıyacaksın …Anlıyacaksın gurbeti…Anlaycaksın çaresizliği…Asla unutulmayacak dipsiz yanlızlık kuyusunu göreceksin. O şehir seni senden alıp götürecek…Kendine uzaktan bakıcaksın. Gölgen oyun oynayacak senle. Sen sen olmayacaksın…Ama gideceksin.
 
Nefessiz kalacak bu beden. Çaresizlik roller oynuyacak..Hasretinle kavrulan yüreğim beklentilerini göstermiyecek sana…Hayat sensiz güneşlere doğacak..Gurbet ağır kalıcak sırtımızda, iliklerimize kadar özleyeceğiz…gurbet ağır kalıcak aramızda…
 
 
Senli sensizlik..Ne zor yüreğim…Yine dayanmak zorunda…Gücüm,elim ayağım bomboş kalacak…Kapının ardındaki,duvarımın kenarındaki güvenimden mahrum günler…Gözlerinin sıcaklığı yüreğimi ısıtacak…Her nefeste sesini bekleyecek bu ruh içine sindirmek için..Göğsümü yırtan nefessizlik kalp krizleri yaratacak yeni günlere gebe..
 
Yine katlanacak bu yürek.,bu beden, yeniden , yine… Gözlerim şafak sayarken günlere yarınları tüketecek…Bu ev, bu yürek bomboş nöbette..
 
Senli sensiz günlerle yüreğim baş başa…Gizlice ağlayacak gözyaşlarım..Her kokuda,sevgide seni ararken pişmanlıklar merhaba diyecek yine anılarıma…Yalnızlığım oyunlar oynuyacak senin yalnızlığınla…Hasretin hasretim olucak…Varlığın yüreğimde can.. Canıma can katan sen gitme senli sensizliğe..Yüreğimin başucundaki fotoğrafın hiç solmayacak her saniye gülümseyen bana…Yarınıma gidiyorsun yüreğinde yüreğimle…
 
 
26 Eylül 2006
3.29 am