Yaşadığınız evi, işi, ailenizi, sevdiğinizi, herhangi bir organınızı?...
Ben bu sıralar her zamankinden daha çok yaşıyorum bu korkuyu bundan 5 sene önce bu soruyu kendime sorduğum da kesinlikle korkmuyorum derdim daha cesaretliydim bekli de
Ama şimdi ne değişti?...belki yaşımdan dolayı ki henüz 26 yaşındayım..korkmama engel mi? Bence değil korkmanın yaşı yok bence bu korkular beni yıldırmıyor aksine elimde kaybetmekten korktuğum ne varsa daha çok sarılıyorum ileri de KEŞKE dememek için
Çevremdeki insanlar hep pozitif ve güler yüzlü olarak görür beni öyleyim de bundan asla vazgeçmeye de niyetim yok böyle olmamın sebebini aslında yaşadığım bu korkulara borçluyum ani kararlar vermiyorum eskisi gibi belki kimisine ters gelecek bu yazdıklarım ama bence doğru olduğunu düşündüğüm her şeyin sonuna kadar arkasındayım
Kim bilir şimdi böyle diyorum bir 5 sene sonra aynı şeyleri söyler miyim ama bundan 5 sene önce aynı şeyleri söylemediğimi çok iyi biliyorum...
Korkularımdan korkmuyorum çünkü onlar bana gerçek değerleri gösteriyor tabii öyle saçma korkulardan bahsetmiyorum insani duygulardan ileri gelen korkular bunlar
Elimdekinin değerini anlamam için korkmam gerekiyormuş iyi ki de korkuyorum hem de kaybetmekten çünkü daha sıkı sarıldım her şeye ve sarılmaya devam edeceğim
Sakın kaybetmekten korkmaktan korkmayın bırakın sarsın sizi ama kendinizi yitirmeyin ki onla baş ederek elinizdekileri kaybetmeden sarılın onlara bu ufacık bir gülümseme bile olabilir
Her zaman dediğim ve diyeceğim gibi GÜLÜMSEMEYİ, POZİTİF DÜŞÜNMEYİ, İÇİNİZDEKİ ÇOCUĞA KULAK VERMEYİ VE ANI YAŞAMAYI SAKIN UNUTMAYIN
Sevgiler
Bahar
11/07/2006 17:14