Şehir İzmit/Gölcük..Donanma kenti..82 yılının Ocak ayı..Sıkı bir ihtilal dönemi..Deli gibi kar yağıyor..Sokağa çıkma yasağı var..30 yerden alınan izinle hastaneye yetiştiriliyor annem ve ben gözlerimi açıyorum dünyaya ilk çocuk olarak.. 5 yaşına geldiğimde,ben sayı sayabiliyorum beni okula gönderin diye tutturuyorum..Müdür alıyor beni dizlerine oturtuyor..100’e kadar sayıyorum..Tamam diyor,başlasın 1.sınıfa..Öyle başlıyor ilkokul yıllarım.. Ortaokulu da Gölcük’te bitiriyorum..Ağır bir çocukluk dönemi..dayak,küçük bir ilçenin muhafazakarlığı,babamın çevreye ayak uydurma baskısı..

Sene 89.. tutturuyorum kardeş de kardeş diye..Ceylan gözlüm geliyor dünyaya..Kardeşim..hayatımın en değerlisi..Sene 96.. Babam İstanbul’a gidip iş kurmak istiyor..ve gidiyor..Biz Gölcük’te kalıyoruz.Hafta sonları sadece çamaşır yıkatmaya geldiğini hatırlıyorum.. sonra annemin geçirdiği felç.. o zaman başlıyor omuzdaki yükler..

Yıl sonunda İstanbul’a yol görünüyor..babamın yanına gidiyoruz..ayrı bir ev tutuyoruz annem kardeşim ve ben..1 sene sonra da boşanıyorlar ve 3 kadın hayata sıkı sıkı tutunuyoruz 96’dan beri. 99-04 arası Ankara Gazi Ünv – İktisat fakültesi..Karlı yıllar..Zor yıllar..Beş kuruşsuz ama yine de mutlu öğrencilik yılları.. İngilizce kursuna gidiyorum ünv de.. ehliyet alıyorum..arkadaşların arabalarını alıp kaçırıyorum çarpıyorum sağa sola .. araba merakı fena.. Bitiyor okul..İstanbul’a dönüyorum.. ve bir firmada satış temsilcisi olarak başlıyorum işe.. Bu kız yabancı dil biliyor,dış ticaret departmanına geçirelim diyorlar.. İthalatın i’sini bilmiyorum o zamanlar..Başlıyorum dış tic departmanında çalışmaya.. Araştırıyorum, soruyorum, öğreniyorum.. O firmada 1,5 senelik iş hayatım,patronun 1 adet simit alıp 5 kişiye bölmesiyle son buluyor..Sinirlerim zıplıyor..ve şu an çalıştığım firmaya başlıyorum,ve 5 senenin sonunda ithalat müdürü olarak devam ediyorum iş hayatıma..

Topak… 6 sene önce arkadaşım arayıp sokakta bir köpek buldum,soğuktan donmak üzere,aç susuz,kir pas içinde diyor.Bir koşu gidiyoruz kardeşimle..Hemen üstümüze zıplıyor beni alın diye tüm sevimliliğiyle..Bırakamıyoruz orda..alıp eve geliyoruz..annem isyanlarda..ama onun sevgi dolu bakışları galip geliyor ve Topak 6 senedir evimizde,hayatımızda..Topak..Oğlum,arkadaşım,sırdaşım benim..Evimizin erkeği :=)

2008-2009..Hayatımın en kötü yılları.. Talihsiz olaylar , kaypak insanlar,bir adet ameliyat, ve hediye kalan ağrılar sığdırıyorum bu seneye.. Hepsinin unutulabildiği tek yer ;” Biz etkinlik istiyoruz” :=) ve..ve..

Haluk abi..2007 senesinde katıldığım Sünnet gölü gezisinde tanıdığım,tanıma şerefine ulaştığım güzel insan..Hayatı,hayata bakış açısı ile model aldığım,keyifli ve bir o kadar da gönlü güzel insan.İyi ki tanıdım seni…