BİZİM ÇOCUKLARIMIZ, BİZİM GENÇLERİMİZ

Çağımız yaşamına ayak uydurabilme arzusu, istikbal kuşkusu ve de anlaşılmama duygusu arasında gelgitler yaşayan çocuklarımız, gençlerimiz.

O güzel ve saf varlıkların, sağlam karaktere, düşünebilen beyne ve gören gözlere sahip olabilmeleri için çocukluklarının sağlam temellere oturması lazım öncelikle.O sağlam temeller ki…. Her kat ilave edildiğinde bina asla sarsılmamalı, yıllar boyu, kaya gibi sapasağlam ayakta kalmalı.Ve bizler, biz ana babalar gençliklerimizi bıraktığımız yerde, gerilerde, yıllar öncesinde unutmamalıyız.Unutmamalıyız ki…. Çocuklarımızı dinlemeli, anlamalı, onlara ulaşmalıyız.

Özgür bir konuşma ortamında yetişebilirlerse sevgi ile kuşatılırlarsa, kendilerini ifade edebilirler.Kendilerini ifade edebilen, sorunlarını açabilen, tartışabilen gençlerin, çok az hata yaptığını, boşluğa düşmediğini ve yanlış arayışlara yönelmediğini izledim yıllardır.

Biraz sabır biraz anlayış ve hoşgörü,ardından ilgi.Sonra en önemlisi güven duygusu.

Güvenelim çocuklarımıza güvenelim gençlere güvenelim onlara…… Yedirip içirip, giydirip sonra koyuvermeyelim sokağa. Onlar bizim gençlerimiz ve geleceğimiz.Yeterince eğilemezsek sorunlarına Yiter giderler, yazık olur onlara……..

Mutlu ve ayakta, sağlam gençliklerle dolu yarınlara………..

Sevgiler herkese

SeDo