serap24

Site'mizin yeni açıldığı günlerde...bir arkadaşımızın...arkadaşlık üzerine yazılmış yazısını okuduğum dan bu ana kadar yazmak istediklerimi,bir türlü toparlayıpta yazamıyordum.

İşte şimdi...neredeyse sevdalısı olduğum Sezen Aksu'nun bir şarkısını dinlerken.

Altta bir bölümünü yazdığım şarkının sözleri anlatıyordu.İnsanlara...arkadaşlarıma...dostlarıma bakış açımı..!

HEM ÇOK ZOR,HEM DE ÇOK KISA BİR MACERA ÖMÜR...ÖMÜR İMTİHANLA GEÇİYOR..!

BEN BU YÜZDEN HİÇKİMSE DEN,GİDEMEM GİTMEM..!

UNUTAMAM ACI,TATLI NE VARSA HAZİNEMDİR..!

ACININ İNSANA KATTIĞI DEĞERİ BİLİRİM KÜSEMEM..!

ACIDAN GEÇMEYEN ŞARKILAR,BİRAZ EKSİKTİR..!

Evet...yaşamadan...tatmadan...paylaşmadan...sevinmeden...üzülmeden...konuşmadan

Ne kendimizi...ne de karşımızdaki insanı tam olarak tanıdığımıza inanmıyorum artık ben..!

Ve acıyı...tatlıyı...paylaştığım bir insanı da...bir kalemde silip atamıyorum..!

Belki de sırf bu yüzden...kendisini gerçek olarak tanıma fırsatım olamıyan bir insanı...yine tek bir hareketle messenger'ımdan silmek,çok rahatsız etti beni.

Tabii ki...o insanın da...sırf beni,çöpçatan sitesinden tanıdığı için...yine tanımadan,tartmadan yazdıkları da üzdü beni.

Ve o sitelerden,arkadaş edinmiyorum artık.

Yıllarca yazışanlar,muhakkak ki,aralardan elemeyi...silmeyi...üzülmemeyi başarabilmişlerdir.

Bu konuda kendime zaman tanımak isteseydim...muhakkak ki bende başarabilirdim.

Çok fazla insan tanımak içimden gelmedi diyelim...tanıdıklarımın bana yettiğini düşündüm diyelim. Farketmez.

Şöyle bir gerilere baktığımda...gerçek hayatımdan iki kişi atmışım.

Birisinin nedenini yeni yaşadım ve yazmıştım zaten.Hadi artık kocaman kadınım..eskisi kadar uzun sürmüyor yıkılmalarım bu konularda:))

Ama o ilki var ya...! O ilk defa hayatımdan sildiğim...onun hiç affı yok..!

Defalarca...tartışma...küsme...barışma...artık tartışmaktan bile vazgeçme...olduğu gibi kabullenmeye çalışma...kabullenme...hepsi yaşandı..!

Öyle birşey yaptı ki bu..! Bana çok ters gelen,bir türlü anlıyamadığım,anlamayıda hiç bir zaman istemediğim birşey..!

Sevgilisiyle beraberken...onun kardeşi ile beraber olmaya başladı..!

Aman tanrım..! AŞK'mış..! İnsanmışız...hayatta bazen böyle şeyler olurmuş..!

Eh bize de...bir kere daha kabullenmeye çalışmak düştü..! Daha doğrusu...dur bakalım ne olacak bu işin sonu..! Görelim bakalım bu büyük aşk'ı dedik kendimize..! Ve bir şans daha verdik dostluğumuza..!

Olayın devamında..bu büyük Aşk bitti...yenileri yaşandı...etrafımda ne kadar arkadaşım varsa...onlara komplimanlar yapıldı...kimi yüz verdi...kimi vermedi:)) İş iyice geberdi anlatmaya çalıştığım:))

Birgün bu arkadaş bendeyken,kızım dışarı çıkacaktı...en fazla on dakikalık bir yere gidecekti.

Tam kızım çıkarken...arkadaşım...ben götüreyim dedi..! İşte o anda,başımdan aşağıya kaynar sular döküldü..! O zamana kadar hiç düşünmemiştim..! O an aklıma geldi..!

Şiddetle kızımı ona emanet etmek istemediğimi farkettim:(((

Kızım rahatsız olmasın diye...o anda birşey diyemedim:((

O on dakikalık yolda...en az beş kere aradım kızımı..!

Kızımın, kazasız belasız...saçma sapan bir hareketle karşılaşmadığını öğrenene kadar da...Allah nasıl canımı almadı..bilemiyorum..! Şu anda yazarken bile fena oluyorum..!

Ve anladım ki...günahıyla,sevabıyla insan kabul etmenin de bir sınırı var..!

İnsanlarla...arkadaşlığı..dostluğu yürütmeye çalışırken...her açıdan irdelemeli insan..!

Benim gibi...hiçkimse den gidemezken de...ABARTMAMALI:))

SEVGİLERİMLE...SERAP SERDAROĞLU...27.01.06